banner92

banner93

banner94
23 Ekim 2017 Pazartesi

Bir Ben Kaldım Şimdi Tek Yakın Bana

07 Ekim 2017, 11:19
Bir Ben Kaldım Şimdi Tek Yakın Bana
Ertuğrul Atlı
Yolculuk benim için bir yere ulaşmanın gerektirdiği zaruri bir iş değil; tercih edilen, özlenen, doyasıya yaşanan bir eylem… Elbette, her gün sıkı bir örgü gibi ördüğümüz ev-işyeri yolculuğundan, şehir yaşamının gündelik ulaşım faaliyetinden bahsetmiyorum. Planlanan, hazırlık yapılan, şehirler ya da ülkeler arası bir seyahat benim kastettiğim.

Türk Edebiyatında, yol ve yolculuk temasını işleyen çok sayıda eser verilmiştir. Gezi yazıları bir yana; roman, öykü, şiir ya da hatıralarda yer bulan bu “yolculuk meselesi”, son zamanlarda beni epey düşündürdü. Popüler edebiyat dergilerinde gördüklerimizin dışında edebiyata kazandırılmış ve büyük oranda gözden kaçmış olan eserleri taramaya koyuldum. Bu vesileyle çok sevdiğim birkaç şiire yeniden dönme fırsatı buldum. Bunlardan bir tanesi Mamak Türküsü. Yeni Türkü’nün muhteşem yorumuyla öğrendik bir mahkumun derin iç çekişini:

“Şirin mi şirin gecekondu evleri / Samsun asfaltında otomobil sesleri / Ne güzeldir yollarda olmak şimdi”.

Sürprizlere gebe bir sonbahar yolculuğundan daha çekici bir şey yok şimdi benim için. Trakya’nın geniş ovalarından, yeşilin son demlerini yaşayan gür ağaçların gölgesindeki dar yollardan geçerek geldiğim Filibe’den ayrılıyorum. Hayır, bu bir gezi yazısı değil, bir yol yazısıdır.

Uzun yolculukları etkileyici kılan unsurlardan biri de yorgunluk olsa gerek. Yarı uyur yarı uyanık geçilen kasabaları birer yitik hayal gibi anımsıyorum. Yıkık, eski apartmanların paslı kapıları; yeni dünyalara açılan kapılar, hep ardını hayal eder; başka bir yaşamı, yabancı bir dili, tanımadık kokuları ve yüzleri düşlerim. Yolculuk, hayal kurma özgürlüğünün en münasip kullanım yeri. Yolculuğun hakkını vermeli, bir görev ciddiyetinde bilinmeyeni hayal etmeli.

Yolculuk heyecanı, geride bir şeyler bırakmanın vazgeçilmez tasası, çaresizce varış yerine ulaşmayı bekleyiş, beni okumaktan alıkoydu. Anlayacağınız kitap değerlendirmeleri için ayrılmış bu köşeyi çocukla bir hevesimle işgal etmiş bulundum. Ve şimdi şair Metin Altıok’un, aklımda dönen o dizeleriyle, yola ve yolculuğa dair bu yazıyı noktalıyorum:

“Bir ben kaldım şimdi

Tek yakın bana.

Ama ben eskiden de

Hep böyle

Yalnız çıkardım yola.”


Ertuğrul Atlı
ertugrul.tavak@gmail.com

Bu içeriğe yorum yapan ilk siz olun!

  • Ad Soyad:

  • Yorum:

  •  

    @name x

  • UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında muhatapları tarafından dava açılabilmektedir.
    SAYFALAR
    ARŞİV

    banner82